wraz z Cecylią Śniegocką kierowała TON w Warszawie. Brała udział w strajku szkolnym w 1905. Należała do kierownictwa Związku Unarodowienia Szkół, którego nazwę wymyśliła (do 1906). Była współpracowniczką wielu czasopism, takich jak „Tygodnik Mód i Powieści” (1896–1905, 1907)Stanisław Ciepłowski, Pseudonimy autorów polskich piszących o Warszawie w latach 1795–1944, „ Almanach Muzealny” t. 1, 1997, s. 206., „Naród. Dodatek ilustrowany” (1906–1907). Na znak protestu przeciwko wezwaniu do zaprzestania bojkotu szkół rosyjskich wystąpiła w 1911 wraz ze środowiskiem „Secesji” z Ligi NarodowejTadeusz Wolsza, Organizatorki ruchu oświatowego na wsi. Królestwo Polskie na przełomie wieków, [w:] Kobieta i edukacja na ziemiach polskich w XIX i początku XX wieku. Pod red. A. Żarnowskiej i A. Szwarca, t. 2, Warszawa 1992, t. 2.. W kwietniu 1913 stała się współzałożycielką Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego.