Wybuch powstania sprawił, że rewizjoniści oraz Irgun postanowili stawić opór arabskim atakom. Sprzeciwili się polityce powstrzymywania (hawlagi), przy której pozostawały Hagana i Jiszuw. Uznano, że jedynie aktywność, a nie bierne czekanie, może ochronić Żydów. Od 1937 roku celem stały się także siły brytyjskie. Walki z władzami mandatowymi zaprzestano w momencie wybuchu II wojny światowej. Ruch ten nie został zaakceptowany przez Awrahama Sterna, który postanowił odłączyć się od Irgunu, tworząc Lechi, która kontynuowała przeprowadzanie zamachów na Arabów i Brytyjczyków. W 1944 roku, już pod przewodnictwem Menachema Begina, Irgun ogłosił rewoltę i wystąpił ponownie przeciw władzom brytyjskim, w celu zmuszenia ich do opuszczenia Palestyny.
Lista Olej ha-Gardom mały|Więzienie w Akce po ataku mały|Olej ha-Gardom w Muzeum Ecel w Tel Awiwie Lista dwunastu bojowników: Szlomo Ben Josef – członek Bejtaru i Irgunu. Aresztowany i skazany za atak na autobus arabski koło Rosz Pina. Powieszony 29 czerwca 1938 roku. Mordechaj Alkachi – członek Irgunu. Złapany w trakcie powrotu z jednej z akcji. Powieszony 16 kwietnia 1947 roku w Akce. Elijjahu Bejt-Curi – złapany po zabójstwie Lorda Moyne w Kairze. Powieszony 23 marca 1945 w Kairze. Mosze Barzani – członek Lechi. Został aresztowany w Jerozolimie za posiadanie przy sobie broni.