Morfologia Kapelusz Średnica 1–2,5 cm, początkowo półkulisty, czasem z niskim garbkiem, potem wypukły. Brzeg podwinięty nawet u starszych okazów, rzadko płaski. Powierzchnia naga, nieco lepka, w stanie wilgotnym prążkowana, czerwonawobrązowa, blednąca z wiekiem do żółtobrązowej. Brak pozostałości po zasnówce, lub są nietrwałe w postaci drobnych łusek na kapeluszu u młodych owocników. Blaszki Przyrośnięte, średnio gęste, dość szerokie, początkowo blado szare, potem szarawo brązowe, na koniec purpurowo brązowe. Trzon Wysokość 1,5–5 cm, grubość 1–3 mm, cylindryczny, prosty, czasem wykrzywiony przy podstawie. Powierzchnia sucha, u młodych owocników czasami łuseczkowata, potem włókienkowata, biaława do spłowiało żółto brązowej. Nie zmienia barwy na niebieska po uszkodzeniu. Czasami pozostałości zasnówki tworzą zanikająca strefę pierścieniową. Miąższ Cienki, tej samej barwy co kapelusz, niezmieniający barwy po uszkodzeniu. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników purpurowobrązowy. Zarodniki 11–14 × 7–9 µm, elipsoidalne, gładkie. Gatunki podobne Łysiczka odchodowa charakteryzuje się kapeluszem czerwonawo brązowym do matowo żółto brązowego, higrofanicznością i resztkami białawej osłony u młodych owocników. W odróżnieniu od gatunków z rodzaju Psilocybe (łysiczka), nie zmienia barwy na niebieską po uszkodzeniu.