Roztwór piranii należy zawsze przygotowywać poprzez powolne dodawanie nadtlenku wodoru do kwasu siarkowego, nigdy zaś w odwrotnej kolejności. Powstawanie roztworu jest wyjątkowo egzotermiczne. Przyrządzany zbyt szybko roztwór zaczyna natychmiast wrzeć, uwalniając duże ilości żrących oparów. Nawet przy uważnym postępowaniu temperatura roztworu może szybko wzrosnąć powyżej 100°C, może być więc konieczne jego schłodzenie przed użyciem. Roztwory wytworzone przy użyciu nadtlenku wodoru w stężeniach większych niż 50% mogą spowodować wybuch. Po ustabilizowaniu się mieszanki można ją ostrożnie podgrzewać, celem dłuższego utrzymania reaktywności. Gorący (często wrzący) roztwór usuwa związki organiczne z czyszczonych powierzchni i utlenia lub hydroksyluje większość powierzchni metalowych. Czyszczenie wymaga zwykle około 10 do 40 minut, po czym czyszczone przedmioty należy usunąć z roztworu.
Roztwór pirania musi być przygotowany bezpośrednio przed użyciem lub wprost na czyszczonym materiale, poprzez aplikację kwasu siarkowego, a następnie nadtlenku wodoru. Z uwagi na nietrwałość, roztwór nie nadaje się do przechowywania, z powodu zaś wytwarzania gazu, nie może być przechowywany w zamkniętym pojemniku.