Podczas pracy duszpasterskiej na Warmii zajmował się działalnością patriotyczną w celu podtrzymania polskości tych ziem, dlatego był szykanowany przez władze pruskie. W latach 1911–1912 był wikariuszem w Barczewku, gdzie przeciwstawiał się germanizacji ludności polskiej. W latach 1912–1919 był wikariuszem i prefektem szkolnym w Królewcu. W 1919 roku był proboszczem w Pasymiu i Kraszewie, a po szykanowaniu przez władze pruskie przeniósł się do rodzinnej parafii w Biskupcu Reszelskim. Podczas kampanii plebiscytowej został członkiem powiatowej Rady Ludowej i opiekunem ekspozytury Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego. W 1920 roku był administratorem parafii w Wolnym Mieście Gdańsku, a następnie został kapelanem pomocniczym Marynarki Wojennej. W Gdańsku zetknął się z pracą redakcyjną, gdzie został redaktorem działu religijnego w „Dzienniku Gdańskim” i administratorem w „Towarzystwie Wydawniczym Pomorskim”. W 1921 roku został współzałożycielem i członkiem Tymczasowego Zarządu Towarzystwa Pomocy Naukowej dla studentów Polaków na Politechnice Gdańskiej.