Pałac był przykryty niewysokim, gładkim, czterospadowym dachem.
W czasie potyczki z wojskami carskimi w 1863 roku spłonęło lewe skrzydło pałacu. Gdy Władysław Kwinta kupił majątek, odbudował pałac, jednak tylko w części środkowej i prawej. Pod koniec XIX wieku na miejscu lewego skrzydła zbudowano dwukondygnacyjną werandę (lub ganek) z dwoma tarasami.
Pałac był otoczony przez rozległy park krajobrazowy z sadzawkami, strumykami i mostkami nad nimi. Stał tu też pawilon ogrodowy. Na wprost portyku był wielki gazon otoczony żywopłotem i klombami kwiatowymi. Vis-à-vis, na osi portyku stała drewniana brama wjazdowa.
Pałac stoi do dziś, w latach sowieckich był siedzibą kołchozu „Tiesos“ („Prawda”).
Majątek Szłapoburże został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w rejonie kiejdańskim