Po wybuchu I wojny światowej współorganizator, a następnie od 1 września 1914 Sekretarz Komitetu Głównego Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom WojnyDariusz Tarasiuk, Polskie Towarzystwo Pomocy Ofiarom Wojny, strona internetowa Polski Petersburg.. Po rewolucji lutowej od 5 marca 1917 członek Komitetu Wykonawczego Polskiego Komitetu Demokratycznego w PiotrogrodziePolacy w Rosji, Polski Komitet Demokratyczny, „Ojczyzna i Postęp” nr 34 z 29 kwietnia 1917, s. 77., organizacji opowiadającej się za niepodległością Polski i reprezentującej sprawę polską przed rosyjskim Rządem TymczasowymDariusz Tarasiuk, Polski Komitet Demokratyczny w Piotrogrodzie, strona internetowa Polski Petersburg..
Po powrocie do kraju osiadł w Wilnie. Członek Komitetu Odbudowy Uniwersytetu WileńskiegoMagdalena Gawrońska-Garstka, Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie. Uczelnia ziem północno-wschodnich Drugiej Rzeczypospolitej (1919–1939) w świetle źródeł, Poznań 2016, s. 24.. Sekretarz Komitetu Obrony Wilna (1919). W marcu 1920 był zastępcą szefa Ekspozytury Wileńskiej Straży KresowejJoanna Gierowska-Kałłaur, Straż Kresowa wobec kwestii białoruskiej. Deklaracje i praktyka, „Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej” 44, 2009, s. 47.. Związany z ruchem mesjanistycznym, publikował teksty w czasopiśmie „Wiedza i Przyroda”.