W czasie burzy statek zatonął, a Braunek stracił zbiór kosztowności, które przywiózł z Egiptu. Pieszo przez Bułgarię, Mołdawię i Bukowinę dotarł na ziemie polskie.
Powstanie listopadowe Po powrocie do kraju Braunek wstąpił do armii powstańczej i otrzymał stanowisko dowódcy gwardii przybocznej wodza naczelnego gen. Józefa Chłopickiego. Kiedy oddział rozwiązano, walczył w pułku krakusów pod komendą pułkownika Szymańskiego, a następnie w oddziale jazdy podlaskiej, dowodzonym przez pułkownika Antoniego Kuszla. Wyróżnił się w bitwie pod Kuflewem, za co został przedstawiony do odznaczenia. Po bitwie pod Ostrołęką otrzymał rozkaz sformowania pułku jazdy, który dołączył do korpusu gen. Samuela Różyckiego. Po wkroczeniu do Galicji jednostka została internowana, a Braunek trafił do niewoli. Po powrocie do Wielkopolski stanął przed sądem we Wschowie i skazany został na karę 9 miesięcy więzienia. Karę odbywał w więzieniu w Srebrnej Górze (Silberberg). Po odbyciu kary wyjechał z kraju.