W części elewacji zachodniej rekonstruowany portal umieszczono w miejsce przejścia do Smatruz.
Kamienica nr 8
Kamienica, o szerokości 4,5 metra, miała pięć kondygnacji w układzie dwuosiowym, i zwieńczona była szczytem o przerwanym tympanonie. W takiej formie powstała w 1713 roku w wyniku gruntownej przebudowie, a elementy z tego okresu zachowały się na parterze w formie obramowania witryny okiennej i portalu ozdobionego reliefem o motywach roślinnych. Nad nimi znajdowały się dwa nadproża wygięte ku górze. Pierwotny portal był podzielony na dwa otwory: drzwiowy i nadświetle; w zworniku nadproża znajduje się data "1713". Wnętrze budynku ozdabiał malowany (niezachowany obecnie) drewniany strop pochodzący z okresu baroku. Górna część fasady pochodziła z ok. 1750 roku.
W wyniku działań wojennych w 1945 roku zniszczone zostało czwarte piętro i szczyt, które zostały wiernie odbudowane według projektu Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak. W budynku znajduje się klatka, która jest wspólna dla kamienicy nr 7 i 9.
Kamienica nr 9