W armii francuskiej W 1890 uzyskał obywatelstwo francuskie i w stopniu sierżanta został przeniesiony do francuskiej armii kolonialnej. W 1892 uzyskał awans na podporucznika i otrzymał przydział do 7 pułku piechoty marokańskiej. W latach 1893–1895 brał udział we francuskich ekspedycjach kolonialnych do Senegalu, Dahomeju i na Madagaskar. W 1900, już w stopniu kapitana brał udział w zwalczaniu powstania chińskich bokserów. Za dzielność w walkach o Pekin został wyróżniony Legią Honorową. W 1912 pełnił funkcję dowódcy fortów nadmorskich na francuskiej Riwierze. W tym samym roku przeszedł w stan spoczynku i po długiej przerwie odwiedził strony rodzinne. Po przyjeździe do Polski współpracował ze Związkiem Strzeleckim, pełniąc w nim funkcje instruktora.
Wybuch I wojny światowej zastał go w Zakopanem, skąd powrócił do Francji i do służby wojskowej. Początkowo otrzymał do dowództwa fortu Montrouge, a następnie pracował w sztabie misji francusko-angielskiej na froncie północnym.