Zgłosił zestrzelenie pięciu nocnych myśliwców, w tym dwóch asów, 6 marca 1945 strącił Waltera Borchersa (59 zwycięstw), a w nocy z 18 na 19 marca Wernera Baake.
W maju 1945 został odznaczony Distinguished Service Order. Po demobilizacji w styczniu 1946 został pilotem doświadczalnym w Bristol Aeroplane Company. 4 maja 1953 lecąc bombowcem English Electric Canberra ustanowił rekord wysokości – 19 406 metrówLewis 1970, p. 371.; w tym samym roku został odznaczony złotym medalem Królewskiego Aeroklubu. W 1955 awansował na głównego szefa oblatywaczy. 29 sierpnia 1955 pobił swój własny rekord wznosząc się na wysokość 20 083 metrów. W 1960 zrezygnował z oblatywania samolotów i został szefem działu technicznego wsparcia dla British Aircraft Company, a w 1978 został prezesem British Aerospace Australia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Nekrolog
Kategoria:Asy myśliwskie II wojny światowej Kategoria:Oficerowie RAF Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Piloci doświadczalni Kategoria:Ludzie urodzeni w Port Talbot Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2006