Ulica Zamenhofa O zmianę nazwy ulicy zabiegał Jakub Szapiro, propagator języka i idei esperanto. Po I wojnie światowej reaktywował prace białostocki ruch esperantystów i dzięki wsparciu Tymczasowego Komitetu Miejskiego, 11 czerwca 1919 została zmieniona nazwa ulicy, przy której stał dom rodzinny Zamenhofa. Z tej okazji na parterze domu umieszczono pamiątkową księgę, do której mogli wpisywać się goście odwiedzający dom. W dawnym mieszkaniu Zamenhofów na piętrze mieszkał wtedy zegarmistrz Wajnsztok.
Tablica pamiątkowa Białostockie Towarzystwo „Zamenhof”, które powstało w 1920 roku, rok później w sierpniu 1921 na zebraniu członków postanowiło na domu umieścić pamiątkową tablicę. Jednak nie było na to pieniędzy. Projekt został wsparty przez esperantystów z całego świata. W 1927 roku po obradach Światowego Kongresu Esperanto w Gdańsku w Białymstoku odbył się Zjazd Pokongresowy. 8 sierpnia z udziałem wojewody Mariana Rembowskiego na ścianie domu, miejscu urodzenia Zamenhofa, została odsłonięta ofiarowana przez samorząd miasta Białegostoku pamiątkowa tablica.
Mural i pomnik thumb|Białystok.