Biedermann und die Brandstifter (1958) to obraz człowieka o mentalności mieszczańskiej, który przyjmuje do swego domu podpalaczy. Dramaty Frischa odznaczają się luźną epicką budową. Składają się z rozdziałów, obrazów zorientowanych na krytyczną wartość treści, na ironię, a nie na tworzenie emocjonalnego napięcia.
W powieści Stiller (1954) przedstawia historię człowieka, który buntując się przeciwko swojemu wizerunkowi, konstruuje sobie fikcyjne drugie życie, żeby wyzwolić się z uwikłania między tym, za kogo siebie uważa, a tym, za kogo uchodzi. Homo Faber (1957) to historia inżyniera, superracjonalisty, który przez przypadek zostaje wytrącony z życiowej rutyny, musi skonfrontować się z przeszłością i nieświadomie przeżywa romans z własną córką.
29 marca 1945 roku miała miejsce w teatrze Schauspielhaus w Zurychu premiera sztuki Nun singen sie wieder), a 7 marca 1946 roku w tym samym teatrze odbyła się prapremiera pierwszej sztuki Frischa Santa Cruz, z kolei w styczniu 1949 roku miała miejsce premiera dramatu Als der Krieg zu Ende war.