Polnische Wehrmacht) i przydzielony do 5 Pułku Piechoty w charakterze doradcy, a następnie do Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej, w której był wykładowcą karabinów maszynowych, i w której opracował skrypt „Karabin maszynowy 08”. Wiosną 1918 wrócił do c. i k. Armii i został skierowany na front zachodni.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Uruchomił linię telefoniczną łączącą Ostrów Mazowiecką z Warszawą. Od 27 kwietnia 1919 do 29 czerwca 1920 dowodził 9 Pułkiem Strzelców Wielkopolskich, który w wyniku „zjednoczenia Armii Wielkopolskiej z Armią Krajową” został przemianowany na 67 Pułk Piechoty. Na czele tego oddziału walczył w powstaniu wielkopolskim, a następnie wojnie z bolszewikami. Od 25 maja 1920 pełnił obowiązki dowódcy XXXIII Brygady Piechoty. 5 lipca tego roku wyprowadził brygadę z okrążenia w rejonie miejscowości Kowale, za który to czyn został odznaczony Krzyżem Walecznych. Brygadą dowodził do 10 lipca. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Tego samego dnia minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia podpułkownika”.