Tumarkin była aktywistką na rzecz praw kobiet i udzielała się w szwajcarskim ruchu sufrażystek. W 1928 wzięła udział w Szwajcarskiej Wystawie Pracy Kobiet (SAFFA), co później nazwała jednym ze swych najmilszych wspomnień. Publikowała także artykuły w berneńskim magazynie dla kobiet poświęcone m.in. równouprawnieniu i wykorzystywaniu pracy kobiet, ostro wypowiadając się przeciw narodowemu socjalizmowi.
W 1937 zdobyła nagrodę im. Theodora Kochera (Theodor Kocher Preis), przyznawaną przez Uniwersytet w Bernie, za swój dorobek filozoficzny. W 1943 roku zrezygnowała z prowadzenia zajęć ze względu na zły stan zdrowia. Podczas Holocaustu straciła wielu członków rodziny i przyjaciół.
Zmarła w 1951 roku, rok przed Idą Hoff. Kobiety zapisały sobie wcześniej nawzajem majątki w testamentach i zostały pochowane we wspólnym grobie. Takie rozwiązania były nierzadkie wśród ówczesnych naukowców.
W latach 1999–2000 nazwano imieniem Tumarkin ścieżkę w Bernie, która leży przy głównym gmachu uniwersytetu.
Wybrane dzieła 1920: Die Romantische Weltanschauung 1948: Wesen und Werden der schweizerischen Philosophie
Przypisy
Kategoria:Artykuły utworzone w ramach WikiGap 2019 Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bernie Kategoria:Filozofowie niemieckojęzyczni Kategoria:Szwajcarscy filozofowie XX wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Bernie Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1951