Sabina aktywnie wspierała instytucje kultury, przyczyniła się do powstania Muzeum Sztuki Toma Stelian (Muzeului de artă „Toma Stelian“) i stowarzyszenia kulturalnego Universității Libere pod patronatem królowej Elżbiety, gdzie organizowano konferencje i koncerty. thumb|Rezydencja Florica, Ștefănești, okręg Ardżesz Zorganizowała dom dziecka na podstawie systemu Montessori, podczas pierwszej wojny światowej prowadziła szpital nr. 108 w Bukareszcie, była prezesem Stowarzyszenia na rzecz Zapobiegania Gruźlicy (Asociației pentru Profilaxia Tuberculozei). W 1914 z inicjatywy jej i członków rodziny utworzono szpital dla chorych na gruźlicę. W czasie niemieckiej okupacji wojskowej w latach 1916-1918 pozostała w Bukareszcie. W 1917 roku była internowana przez dziewięć miesięcy w klasztorze Monaster Pasărea.
Swoje wspomnienia, które zaczęła pisać w 1921 roku, sto lat po narodzinach ojca Iona Brătianu, pojawiły się w wydawnictwie Universul w Bukareszcie w 1933 roku (Tom I) i 1937 roku (Tom II). Zmarła w Bukareszcie w dniu 23 sierpnia 1944 roku na raku przełyku.