Największy problem wybranej trasy stanowiły położone na niej lodowce Miles i Childs.
Erastus Corning Hawkins, inżynier odpowiedzialny za projekt kolejowy i Michael James Heney, wykonawca robót budowlanych woleli poprowadzić projektowaną linię kolejową wzdłuż Rzeki Miedzianej, jednak to rozwiązanie wykluczało położenie lodowców Miles i Childs, rozciągających się na znacznym odcinku obu brzegów rzeki. Nie zważając na krytyczne opinie innych inżynierów twierdzących, że problem jest nie do pokonania, Hawkins zaprojektował stalowy most przecinający rzekę na jej zakolu położonym między dwoma lodowcami.
Budowa i dalsze losy thumb|left|Most około 1910 roku Budowę mostu rozpoczęto w kwietniu 1909 roku. Prace budowlane toczyły się szybko, jako że ówczesne amerykańskie prawo dawało inwestorom kolejowym cztery lata na ukończenie wyznaczonej trasy – po upływie tego okresu musieli oni uiszczać podatek wynoszący 100 dolarów za każdą milę operacyjną na rok. Wykonujący je robotnicy musieli zmagać się z prądami rzecznymi, wodami powodziowymi oraz górami lodowymi, odrywającymi się latem od lodowca Miles i wpadającymi do rzeki. Dodatkowym utrudnieniem był wiatr i zimno. W trakcie prac przewozy kolejowe w okresie letnim odbywały się przy pomocy promu o napędzie parowym, a w okresie zimowym dzięki szynom układanym na skutej lodem rzece.