W 1939 roku wybudowała willę w Novim Vinodolskim, którą za jej życia odwiedzało wielu znaczących artystów; lokalna ludność nazwała budynek willą Baronessy.
W 1944 roku, jej posiadłość przy ulicy Pantovcak 203 w Zagrzebiu została wykorzystana jako obóz jeniecki dla żołnierzy aliantów. Nikolić traktowała więźniów jak gości: żołnierze mieli dostęp do alianckich stacji radiowych, mogli także swobodnie się poruszać. Niektórzy pracowali w winnicy należącej do posiadłości, co było dokumentowane, by po wojnie móc wypłacić należną płacę za wykonanie pracy. Gdy w 1966 roku przyjechała do Stanów Zjednoczonych na wystawę swojego malarstwa, została przywitało w Cleveland przez kilku byłych jeńców.
Nikolić Podrinska przez większość swojego życia prowadziła działalność filantropijną, którą zaczęła od swojej pierwszej wystawy w 1917 roku, gdy dochód ze sprzedaży prac przekazała na dzieci osierocone podczas wojny. Była także mecenasem młodych artystów, takich jak Kamilo Tompa i Leo Junek.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Chorwaccy malarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagrzebiu Kategoria:Postimpresjoniści (malarze) Kategoria:Artykuły utworzone w ramach WikiGap 2019