Stalina we wsi Timofiejewka, gdzie wyróżniał się zdolnościami organizacyjnymi, przyczyniając się do znaczącego wzrostu plonów; po przyłączeniu do tego kołchozu kilku innych przyjął on nazwę "Zaria Kommunizma", którym Szlifer kierował do 1991. Po rozpadzie ZSRR został przewodniczącym zarządu kolektywnego przedsiębiorstwa rolnego "Zaria", później dyrektorem spółki "Chlieborob Ukrainy", w 2000 przeszedł na emeryturę, mimo to do końca życia był dyrektorem spółki "Dobrobut". W czasach ZSRR był deputowanym do rady wiejskiej, rejonowej i obwodowej, a od 1989 do 1991 był deputowanym ludowym ZSRR. Był delegatem na trzy zjazdy KPZR i na zjazd kołchoźników ZSRR w 1975. Trzynastokrotnie otrzymał Złoty Medal Osiągnięć Wystawy Gospodarki Narodowej ZSRR.
Odznaczenia Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (dwukrotnie, 31 grudnia 1965 i 8 maja 1986) Order Lenina (pięciokrotnie, 31 grudnia 1965, 8 kwietnia 1971, 8 grudnia 1973, 22 grudnia 1977 i 8 maja 1986) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (26 lutego 1958) Order „Za zasługi” II klasy (Ukraina, 4 maja 2007) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina, 6 maja 1997) I inne.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-03-23]