w stanie wilgotnym gładki, bladożółty do złotobrązowego, w stanie suchy blaknie i staje się dwubarwny. Brzeg u młodych owocników podwinięty z białawymi resztkami osłony, ale wkrótce zanikającymi. Blaszki Szeroko lub wąsko przyrośnięte, dość gęste, często z międzyblaszkami. Początkowo białawe do żółtawych, potem od zarodników stają się rdzawobrązowe. Nie zmieniają barwy po uszkodzeniu. U bardzo młodych owocników przysłonięte białą osłoną. Trzon Wysokość 5–7,5 cm, grubość 1–2 mm, walcowaty, w stanie suchym gładki lub z kilkoma drobnymi włókienkami, o barwie od białawej do żółtej. U podstawy filcowata, biała grzybnia. Miąższ Cienki, brązowawy; niezmieniający barwy po uszkodzeniu. Wysyp zarodników Rdzawobrązowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 8–10,5 × 5–6 µm; migdałkowate, praktycznie gładkie, w KOH o barwie od żółtawej do brązowawej, amyloidalne. Podstawki 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 35–50 × 7,5–10 µm, cylindryczne do baryłkowatych, z długą szyją i zaokrąglonym wierzchołkiem, gładkie cienkościenne, w KOH hialinowe. W komórkach skórki kapelusza obecne sprzążki. Gatunki podobne Jest kilka podobnych gatunków hełmówek występujących wśród mchów. Do ich identyfikacji niezbędne jest badanie cech mikroskopowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hełmówka torfowcowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.