Jej wynikiem miało być zdefiniowanie zdolności operacyjnych, wymagań technicznych i nakreślenie wstępnej koncepcji systemu. W listopadzie 2015 roku kontrolę nad tym etapem prac przejęła organizacja Organisation conjointe de coopération en matière d'armement (OCCAR). Wsparcie dla projektu w zakresie przyszłej certyfikacji i integracji z europejskim systemem ruchu lotniczego zapewniła Europejska Agencja Obrony. Agencja została również podmiotem odpowiedzialnym za ułatwienie dostępu do programu innym zainteresowanym europejskim państwomMaciej Szopa, MALE RPAS, czyli Europa w pogoni za czołówką, „Wojsko i Technika”, nr 2 (2019), s. 68-70, .
Projekt Wstępnie zdefiniowane wymagania stawiane przed nową konstrukcją zakładały prowadzenie długotrwałych lotów rozpoznawczych i patrolowych z różnorodnym ładunkiem użytecznym. Dodatkowym elementem miała być możliwość wykonywania uderzeń na cele naziemne przy pomocy przenoszonego uzbrojenia. Plany przewidują oblot prototypu w 2023 roku i realizację pierwszych dostaw w 2025 roku. We wrześniu 2016 roku OCCAR podpisał umowę z firmami Airbus Defence and Space (ADS), Leonardo S.p.A. i Dassault Aviation, które zobowiązały się, współpracując ze sobą, zrealizować dwuletnią fazę koncepcyjną. W październiku tego samego roku OCCAR otworzył w Monachium biuro odpowiedzialne za nadzór nad pracami.