t.1, pod red. W. Jastrzębskiego, Bydgoszcz 2011, str. 274, .
W roku 1951 sekcja wioślarska klubu otrzymała na swą bazę dawną przystań Yachtklubu na Wyspie Młyńskiej. Już w drugim roku istnienia sekcji, jej zawodnik, Stanisław Wieśniak, wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w 1952 w Helsinkach. Od połowy lat 50. sekcja wioślarska Zawiszy zaliczała się do najsilniejszych Polsce. W 1957 roku, na fali odwilży gomułkowskiej, przywrócono klubowi nazwę WKS Zawisza Bydgoszcz.
W 1961 roku zaledwie 12 zawodników Zawiszy zdobyło wszystkie siedem tytułów mistrzów Polski seniorów w klasycznych konkurencjach męskiego wioślarstwa (w tamtych czasach były to: jedynka, dwójka podwójna, dwójka bez sternika, dwójka ze sternikiem, czwórka bez sternika, czwórka ze sternikiem i ósemka). Był to pierwszy i jak dotąd ostatni taki wyczyn w historii polskiego wioślarstwaTomasz Malinowski, Zbigniew Smoliński, Zbigniew Urbanyi, Ważniejsze osiągnięcia sportowców woj. bydgoskiego w latach 1957-1986, w: 100 lat sportu na Kujawach i Pomorzu, pod red. W. Jastrzębskiego, Bydgoszcz 1993. W latach 60., 70. oraz 80. klub był wioślarską potęgą. Aby nie opierać się głównie na zawodnikach trafiających do Zawiszy w związku ze służbą wojskową, od połowy lat 70.