Celem poszerzenia swojej działalności wywiadowczej w grudniu 1944 otrzymała polecenie zgłoszenia się do pracy w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Przemyślu. Tam od 12 stycznia 1945 była maszynistką w Sekcji VIII, a od 1 sierpnia 1945 referentem personalnym. W tym czasie zdobywała w PUBP informacje o różnym charakterze (np. dotyczące pracowników i struktury urzędu oraz osadzonych tamże), które przekazywała konspiracyjnej organizacji niepodległościowej. W styczniu 1946 została mianowana na stopień podporucznika WiN. W okresie pracy w UB poznała starszego o sześć lat Józefa Zapałowskiego, obywatela ZSRR, skierowanego z NKWD w stopniu porucznika Ludowego Wojska Polskiego do przemyskiego UB na stanowisko naczelnika, z którym się związała uczuciowo. Oboje otrzymali przeniesienie służbowe do Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie (tam z polecenia władz podziemnych Alicja miała zdobywać nowe informacje w ramach swojej pracy wywiadowczej). W okresie od 1 marca do 25 kwietnia 1946 pełniła stanowisko kierownika kancelarii w sekretariacie WUBP w Rzeszowie. Wówczas odeszła z pracy w WUBP, razem w z Józefem Zapałowskim, planując z nim osiąść w Krakowie, gdzie on miał zostać nauczycielem.