W 1857 wziął ślub z hrabiną Marią von Kleist, córką hrabiego Edwarda von Kleist. Podczas trzech kolejnych wielkich wojen, prowadzonych przez Prusy – z Danią (1864), Austrią (1866) i Francją (1870–1871) – pełnił funkcję inspektora ambulansów królewskich. Brał udział w oblężeniu Metzu, bitwie pod Sedanem, był w Wersalu w kwaterze króla Wilhelma I w momencie proklamacji Cesarstwa Niemieckiego.
W 1883 r. zmarła żona Maria. W 1886 r. wziął ślub z hrabiną Matyldą Ursulą zu Dohna-Schlobitten.
W latach 90. XIX wieku był bliskim współpracownikiem Cesarza Wilhelma II. Piastował w swoim życiu wiele wysokich urzędów i funkcji państwowych. Był członkiem dziedzicznym pruskiego dworu, wielkim łowczym królewskim, szefem cesarskiego urzędu łowczego, w czasie wojen inspektorem korpusu sanitarnego w armii pruskiej, członkiem Rady Państwa, posłem z okręgu wałbrzyskiego do parlamentu Związku Północnoniemieckiego a potem posłem do ReichstaguBaza danych niem. Deputowanych, dziedzicznym członkiem pruskiej Izby Panów, członkiem Parlamentu Celnego. Blisko współpracując z cesarzami: Wilhelmem II i Fryderykiem III kilkakrotnie udawał się z misjami dyplomatycznymi do Petersburga i Rzymu. Za działalność został odznaczony najwyższym pruskim odznaczeniem – Orderem Orła Czarnego, a w latach 90. XIX wieku stanął na czele kapituły tego orderu.