W 1926 właściwe dla Młynarczyka (ówcześnie oficer rezerwy) PKU, zostało wezwane do podania aktualnego miejsca zamieszkania oficera. W styczniu 1928 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza 4 pułku strzelców podhalańskich. W marcu 1931 został przeniesiony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim na stanowisko dowódcy batalionu. W 1934 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza 23 pp. W marcu 1939 był II zastępcą (kwatermistrzem) 23 pułku piechoty. .
Podczas kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów. Ostatnią wiadomość od Młynarczyka rodzina otrzymała w grudniu 1939. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 15/2 poz 75, nr akt 4007 z 5.04.1940. Został zamordowany między 9 a 11 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.