Od 1985 do 1989 w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie rozpatrywano wniosek o nadanie jej stopnia profesora nadzwyczajnego. Recenzenci, profesorowie Jan Sieg, Józef Majka i Stanisław Kowalczyk jednoznacznie uznali, że wniosek jest uzasadniony. W maju 1989 dwóch recenzentów wyznaczonych przez Radę Naukową Episkopatu Polski wydało negatywną ocenę jej dorobku i wniosek odrzucono. Decyzja nie została ujawnione. W 1990 otrzymała nominację na stanowisko docenta na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie z rąk kardynała Franciszka MacharskiegoBarbara Rozen, W służbie Kościoła i nauki. Filozofia kultury była jej pasją – Halina Wistuba (1920–2013), w: Studia Warmińskie, nr 54/2017, s.33, ISSN 0137-6624.
Brała udział międzynarodowych spotkaniach laikatu w: Rzymie (1975), Louvain-la-Neuve (1976), Luksemburgu (1978, prowadziła wówczas francuską grupę językową). Opublikowała około dwieście prac naukowych z zakresu filozofii kultury, antropologii filozoficznej, katechetyki, teologii laikatu oraz problematyki rodzinnej.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się 7 grudnia 2013 w kaplicy miejskiej przy ul. Mariańskiej w Olsztynie. Msza żałobna została odprawiona w bazylice katedralnej św. Jakuba. Pochowana została na cmentarzu komunalnym przy ul.