Nueva España – hiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jedna z sześciu zbudowanych jednostek typu Temerario. Okręt został zwodowany 8 listopada 1889 roku w stoczni Arsenal de la Carraca w San Fernando i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1891 roku. Kanonierka wzięła udział w wojnie amerykańsko-hiszpańskiej, operując na wodach Kuby. Jednostka została wycofana ze służby w 1916 roku.
Projekt i budowa „Nueva España” została zamówiona i zbudowana w krajowej stoczni Arsenal de la Carraca w San Fernando. Projekt zakładał powstanie jednostki o stalowym kadłubie, jednym kominie i dwóch masztach. Stępkę okrętu położono 1 grudnia 1887 roku, a zwodowany został 8 listopada 1889 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 58 metrów, szerokości 6,73 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 562 tony, a pełna 630 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM, do których parę dostarczały cztery kotły: dwa lokomotywowe i dwa cylindryczne. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 19 węzłów. Okręt zabierał standardowo zapas 106 ton węgla, a maksymalnie mógł pomieścić 130 ton tego paliwa.