Zrezygnowano z tekstów odwołujących się bezpośrednio do Ewangelii, wskutek czego przedstawienie nie odczytywano jako znak powtórzenia, ale jako bardzo aktualneGuszpit Ireneusz: Próba opisu, „Odra” 1975 nr 6, s. 98–100..
Nawiązania Istnieje wersja filmowa spektaklu w reżyserii Ermanna Olmiego, zrealizowana dla telewizji włoskiej w roku 1979.
Sceny ze spektaklu „rekonstruowali” w swoich przestawieniach m.in. Katarzyna Kalwat i Piotr Borowski.
Zobacz też Instytut im. Jerzego Grotowskiego Jerzy Grotowski akt całkowity Ludwik Flaszen Antoni Jahołkowski Rena Mirecka Zygmunt Molik Ryszard Cieślak Teatr 13 Rzędów Teatr Laboratorium Zbigniew Cynkutis
Bibliografia Adamiecka-Sitek Agata, Kolankiewicz Leszek: Korespondencja, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2013 nr 114, s. 93–102. Adamiecka-Sitek Agata: Grotowski, kobiety i homoseksualiści. Na marginesach „człowieczego dramatu”, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2012 nr 112, s. 94–105. Bibliografia spektakli: Apocalypsis cum figuris, zestawiła Monika Blige. Dzieduszycka Małgorzata: „Apocalypsis cum figuris”. Opis spektaklu, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974. Dzieduszycka Małgorzata: Wracając do „Apocalypsis cum figuris”, „Teatr” 1973 nr 11, z 1–15 czerwca, s. 17–18. Flaszen Ludwik: „Apocalypsis cum figuris”. Kilka uwag wstępnych, [w:] Misterium zgrozy i urzeczenia.