Czasy powojenne Od sierpnia 1947 była kierownikiem przedstawicielstwa Caritas Gdyni, które przyjmowało dary zagraniczne. Aresztowanie przez Urząd Bezpieczeństwa w 1950 i prawie trzymiesięczny pobyt w więzieniu przerwał jej działalność. Przez utrudnienia władz w działalności charytatywnej osób świeckich w ramach Kościoła Katolickiego Marianna wstąpiła 1 września 1950 roku do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny w Dębicy. Tam odbyła postulat, nowicjat i spędziła 6 lat ślubów czasowych. W tym też roku została odznaczona z wydanej w 1938 roku prośby biskupa Franciszka Lisowskiego krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice. W 1957 roku wystąpiła ze zgromadzenia, aby opiekować się 90-letnim ojcem. Po śmierci ojca w 1959 roku pracowała jako katechetka w szkole podstawowej w Radiowie. 1 września 1960 roku rozpoczęła trwającą prawie 26 lat prace w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach koło Warszawy. Na emeryturę przeszła w 1963 roku, ale kontynuowała działalność w Zakładzie dla Niewidomych. W Laskach Dmochowska napisała książkę poświęconą życiu i działalności księdza doktora Karola Pękali. 20 grudnia 1985 roku zamieszkała u swej siostry Krystyny i jej męża Rajmunda Węsierskich w Krakowie. Od sierpnia 1998 roku zaczęła poważnie chorować, najpierw na zapalenie oskrzeli i płuc, później na serce i niewydolność krążenia.