Prócz tego od 1928 roku pracowała w Pedagogium Akademickim, gdzie zajmowała się dokształcaniem dorosłych.
Od 1928 do 1930 roku studiowała w Wyższej Katolickiej Szkole Społecznej w Poznaniu, gdzie zdobyła niezbędną wiedzę jak i umiejętności oraz doświadczenie potrzebne do skutecznego prowadzenia akcji charytatywnych. Praktykę odbywała w latach 1929–1930 w instytucjach opieki w Wiedniu, Paryżu, Brukseli, Fryburgu i Wrocławiu. 1 października 1930 roku była wolontariuszką Wydziału Opiekuńczego w Związku Dobroczynności Caritas w Poznaniu. Organizowała tam opiekę dla ponad 300 dzieci z kresów wschodnich, które straciły rodziców w wyniku wojny z bolszewikami. Marianna zajmowała się kształceniem zawodowym swych podopiecznych. W ramach swej działalności w Caritasie pełniła funkcje kuratora sądowego.