Brzeg czasami wydłużony poza blaszki drobnymi ząbkami. Blaszki 11–18 z blaszeczkami (l = 1–3), dość szeroko przyrośnięte, brązowokremowe do jasnobrązowych, jasnobrązowożółte, z tendencją do jaskrawości, płowe i matowe lub tej barwy co kapelusz. Trzon O wysokości 20–70 mm i grubości 1–2 mm, walcowaty lub lekko rozdęty do bulwiastego u podstawy, czasami zakrzywiony, czasami falisty, szklisty, pusty. Powierzchnia u góry biaława, w dolnej części lekko wybarwiona, czasami prawie całkowicie, na kolor bladomiodowy, rzadziej miodowobrązowy do płowożółtego, u góry białawo oprószona, czasami tylko na wierzchołku. Osłona biała, cienka, wyraźna u młodych okazów, ale bardzo nietrwała, zwykle pozostawiająca kilka białych włókienek mniej lub bardziej przylegających, ale nie tworząca strefy pierścieniowej. Miąższ Bardzo cienki, szklisty, w tym samym kolorze, bez wyraźnego mącznego zapachu, smak łagodny lub lekko mączny, szczególnie w trzonie. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9,2–11,5(13,5) x 5,7–7,2(8) μm, w widoku z przodu jajowate, w widoku z boku nierównoboczne, pod mikroskopem w stanie świeżym wyraźnie żółte, ze ścianą prawie gładką lub bardzo nieznacznie i nieregularnie pomarszczoną i gładką i mniej lub bardziej wyraźnie odgraniczoną porą rostkową. Podstawki 26–34 × 7,5–9 μm, 4-zarodnikowe. Pleurocystyd brak.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hełmówka mcholubna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.