W 1922 r. rozpoczął naukę w Centralnej Szkole Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 2 pułku lotniczego w Krakowie, gdzie był zastępcą szefa mechaników w 22 Eskadrze Bombowej. W 1934 r. został przeniesiony do 24 eskadry rozpoznawczej na stanowisko szefa mechaników. W tym czasie ożenił się z Marią Dręgą oraz otrzymał awans na starszego sierżanta.
28 sierpnia 1939 r. jego jednostka została przebazowana na lotnisko polowe w Klimontowie, następnie do Tomaszowa a później do Podlodowa. Po ataku ZSRS na Polskę brał udział w niszczeniu uszkodzonego sprzętu lotniczego i został ewakuowany do Rumunii. Tu został internowany ale uciekł i przez Syrię dotarł do Marsylii. We Francji został skierowany do ośrodka na lotnisku Le Bourget k. Paryża.
Jako mechanik został wytypowany do ewakuacji do Wielkiej Brytanii, otrzymał numer służbowy RAF 781381. Trafił do ośrodka szkoleniowego w Blackpool, a następnie w Portsmouth. Po ukończeniu szkolenia otrzymał na początku 1941 r. przydział do dywizjonu 316 na stanowisko szefa mechaników. W tej jednostce służył do rozwiązania Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.