Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 pod numerem nr 2676 – dosł. opisany jako Marcak Stanislaw (raport dzienny z 22 maja1943). Przy jego szczątkach znaleziono: listy oraz kartę szczepienia w Kozielsku. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02676, jako nierozpoznany porucznik, natomiast na liście dodatkowej (pod tym samym numerem) wskazany jako Marcak Stanisław. W Archiwum Robla (pakiet 0490–28, 33) znajduje się notatnik znaleziony przy zwłokach Adama Solskiego, w którym pod datą 16 grudnia 1939 widnieje zapis porucznik rezerwy Stanisław Marczak z BGK, oraz w zapisie niedatowanym z dodaniem adresu we Lwowie – Poratyńskiego 3, „Filipówka”. Sąd Grodzki w Krakowie postanowieniem z 20 stycznia 1949 uznał Stanisława Marciaka za zmarłego. Krewni do 2010 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. W archiwum IPN znajduje się wspomnienie synowej o Stanisławie Marciaku.