Pawieł Iwanowicz Diejniekin (ros. Павел Иванович Дейнекин, ur. 18 grudnia 1918 w chutorze Popasnoje w powiecie wałujskim w guberni woroneskiej, zm. 22 marca 1945 w Sopocie) – radziecki wojskowy, porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Do 1937 skończył 9 klas szkoły średniej w mieście Kyzył-Kyja, później uczył się w szkole w Kałaczu, wkrótce z powodu ciężkiej sytuacji materialnej przerwał naukę. Od listopada 1937 do 1939 uczył się w Riazaniu na rabfaku przy Riazańskim Instytucie Pedagogicznym, po czym podjął studia na Wydziale Historycznym Riazańskiego Instytutu Pedagogicznego. W 1941 został powołany do Armii Czerwonej, w 1942 ukończył szkołę wojsk pancernych w Gorkim i został kandydatem do WKP(b), od 9 lipca 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Latem 1943 jako dowódca plutonu czołgów średnich w 54 gwardyjskim pułku czołgów 11 Gwardyjskiej Brygady Zmechanizowanej 5 Gwardyjskiego Korpusu Zmechanizowanego na Froncie Woroneskim i Stepowym, wyróżnił się w operacji biełgorodzko-charkowskiej. 13 lipca 1943 w walkach o wieś Szypy w rejonie obojanskim w obwodzie kurskim zniszczył niemiecki czołg i zabił do 30 niemieckich żołnierzy, a po uszkodzeniu jego czołgu zabił jeszcze kilkunastu Niemców, zanim został ranny.