Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Johann Friedrich Gmelin w 1789 w 13. wydaniu linneuszowskiego Systema Naturae. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Turdus pagodarum. Holotyp pochodził z Wybrzeża Malabarskiego lub Wybrzeża Koromandelskiego (obydwa znajdują się w południowej części Indii). Wcześniej w 1783 John Latham opisał szpaka bramińskiego w swoim A general synopsis of birds, nadając mu nazwę Pagoda Thrush (ang. Thrush – drozd; nazwa rodzaju Turdus, w którym umieścił ptaka Gmelin, również oznacza drozda). Podał te same miejsca występowania, co Gmelin. Zaznaczył, że ptak ten „spotykany jest głównie przy wieżach pagód”. Epitet gatunkowy pagodarum odnosi się właśnie do tych budowli. Tę samą lokalizację i typowe miejsce występowania wskazał dwa lata wcześniej, w 1781, francuski przyrodnik i podróżnik Pierre Sonnerat. Opisał ptaka żyjącego u Wybrzeża Malabarskiego i Koromandelskiego, którego nazwał Le Martin Brame (fr. brame – archaicznie bramin) ze względu na zwyczaj przebywania przy pagodach.