wysoko oceniana już przez J. Winckelmanna (J. Boardman: Athenian red figure vases, dz. cyt., s. 248, il. 287)., i łącznie jest mu przypisywanych niewiele naczyń. J. Beazley ostatecznie uznał za jego prace 21 waz i 10 fragmentówDer Kleine Pauly, dz. cyt.. W ich kompozycjach i stylistyce zauważono wpływy wielkoformatowego malarstwa ZeuksisaJ.A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności, dz. cyt., s. 140..
Twórczością obejmował często sceny rodzajowe z nastrojem wesołej zabawy, wśród nich liczne sceny z życia kobiet. Kreował kompozycje lekkie, nacechowane wdziękiem i przeładowane szczegółami, z przesadnym stosowaniem retuszu żółtego i białego. Wykazywał mistrzostwo w oddawaniu plisowanych, wzorzystych szat kobiecych oraz towarzyszących szczegółów zdobniczych. Idąc śladem wcześniejszych tendencji lansowanych przez Malarza z EretriiJ. Boardman: Athenian red figure vases, dz. cyt., s. 146., niezwykle rozwinął dekoracyjność przedstawień: m.in. wyobrażając tkaniny szat „spienione” mnóstwem drobnych fałd w esowatym układzie, zdobionych jeszcze deseniami i ozdobami (girlandy, biżuteria), przez co stwarzał obraz bogactwa i przepychuM.L. Bernhard: Greckie malarstwo wazowe, dz. cyt., s. 70..