W 1955 przeniosła się wraz z mężem Grzegorzem do Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie na stanowisko adiunkta w Katedrze Ochrony Roślin. W 1959 otrzymała stopień naukowy doktora nauk biologicznych w Wyższej Szkole Rolniczej w Lublinie. Doktorem habilitowanym została w 1967 na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na podstawie pracy Entomofauna glebowa różnych zbiorowisk roślin łąkowych. W 1967 awansowała na stanowisko docenta. Kierowała Pracownią Ekologii Zwierząt (1967–1971) i Katedrą Zoologii (1972–1976).
Została pochowana na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 44/1/35). thumb|Grób Grzegorza i Janiny Honczarenko
Praca naukowo-badawcza Janina Honczarenko prowadziła badania o charakterze ekologicznym nad entomofauną glebową różnych ekosystemów na Lubelszczyźnie i Ziemi Szczecińskiej (m.in. w szczecińskiej dzielnicy Załom w rejonie Pucic). Specjalizowała się w zakresie entomofauny glebowej, szczególnie larw chrząszczy z rodziny sprężykowatych Elateridae i żukowatychScarabseidae. Jej dorobek naukowy obejmuje ok. 70 publikacji, w tym 22 oryginalne prace naukowe i 2 skryptyM. Bunalski, J. J. Lipa, J. Nowacki. Almanach Entomologów Polskich XX wieku. „Wiad. Entomol.” 2001, 20 suplement., s.160 (dostęp 28.07.2025).