Według niektórych definicji, wyznacza ją najwcześniejsze wspomnienie jakie da się przywołać – z reguły pochodzące z trzeciego lub czwartego roku życia, ze znaczącym rozrzutem sięgającym od osiemnastego miesiąca do ósmego roku życia.
Wczesne badania Pierwszy formalny opis amnezji dziecięcej pochodzi z artykułu Caroline Miles z 1893 r. Cztery lata później Henri i Henri opublikowali wyniki badania ankietowego, sugerujące że najwcześniejsze wspomnienia większości respondentów zdarzyły się między drugim a czwartym rokiem życia. Jedno z bardziej kontrowersyjnych wczesnych opracowań tematu, oraz jego obecnie stosowaną nazwę, zaproponował w 1910 r. Sigmund Freud w nurcie psychoanalizy, według której wczesne wspomnienia miały być wypierane ze względu na ich niestosowny, seksualny charakter – stanowiąc prekursor postulowanego przez niego mechanizmu histerii u dorosłych pacjentów. Od dekady 1960 Campbell i Spear, oraz inni badacze, rozwinęli opis amnezji dziecięcej od strony neurologicznej, behawioralnej i porównawczej.