Styl muzyczny Sleaford Mods określany jest jako brikolaż. Wczesne nagrania zespołu przypominały hip-hopowy rap, ale zawierały liczne sample muzyki rockowej i punkowej. Komponowana przez Fearna muzyka nie jest tak mocno oparta na samplowaniu, ale składa ją się na nią dość proste melodie i beat. Jest traktowana jako tło dla wokalu, głównie melorecytacji, Williamsona. Na koncertach jest po prostu puszczana z laptopa, przez co jest porównywana do hip-hopu. Williamson twierdzi, że muzyka Sleaford Mods jest nowym rodzajem twórczości, a w jednym z wywiadów określił ją jako elektroniczną, minimalistyczną punk-hopową tyradę dla klasy robotniczej.
Teksty i muzyka Sleaford Mods są gniewne i wyrażają opór. Są określane jako profaniczne, a zespół jako najbardziej gniewna grupa w Wielkiej Brytanii. Jednocześnie mają elementy humorystyczne. Brytyjski dziennikarz Adam Sherwin stwierdził, że jeżeli ktoś nie został obrażony w tekstach Sleaford Mods, oznacza to, że nie liczy się w życiu publicznym. Teksty Williamsona uderzają w brytyjskich polityków czy muzyków. Są przy tym porównywane do pijackich zaczepek albo aforyzmów Oscara Wilde'a. Zawierają liczne wulgaryzmy. Williamson twierdzi, że teksty te powstają w czasie codziennych rozmów i odzwierciedlają rzeczywistą mowę klasy niższej, co może szokować przedstawicieli klasy średniej.