Po odwiedzinach w 1754 roku rodzinnej Genewy, wrócił do kalwinizmu i odzyskał genewskie obywatelstwo. Rousseau był popularną i rozschwytywaną postacią na paryskich salonach. Takie życie, choć zapewniało mu utrzymanie i rozgłos, zaczęło go jednak męczyć i w kwietniu 1756 wyjechał na prowincję do Montmorency, gdzie Madame d’Épinay udostępniła mu domek określany jako Pustelnia (l’Hermitage). W tym okresie powstało wiele jego cieszących się ogromną popularnością dzieł. Jego drażliwość spowodowała poróżnienie się z Madame d’Épinay i najbliższymi przyjaciółmi (Diderotem, Grimmem) i przejście pod mecenat księcia i księżnej luksemburskich. Okres tych sześciu lat spędzonych na prowincji był szczytem jego kariery pisarskiej, w którym powstały tak znane dzieła jak Umowa społeczna, Nowa Heloiza czy Emil.