Faculty of Law, University of Oslo..
Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (ang. BEREC) zaproponował podstawowy podział usług OTT na trzy kategorie:
OTT-0 usługa OTT, która jest jednocześnie usługą telekomunikacyjną,
OTT-1 usługa OTT, która ma lub potencjalnie może być substytucyjna dla usługi telekomunikacyjnej,
OTT-2 usługa, która nie ma odpowiadającej jej usługi telekomunikacyjnej.
Do przykładowych usług OTT zaliczyć należy usługi audialne (np. Spotify czy Deezer), audiowizualne (np. Hulu czy Netflix), usługi łączności (Facebook Messenger czy Skype).
W ramach obecnej regulacji prawnej wdrożonej w państwach członkowskich Unii Europejskiej, różne źródła odmiennie podchodzą do podziału pomiędzy usługą telekomunikacyjną, a usługą OTT. Dominującym zdaniem jest, jednak, że niektóre usługi OTT mogą być uznawane za tradycyjne usługi telekomunikacyjne. Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrokiem z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie C-142/18. W treści tego wyroku Trybunał potwierdził, że SkypeOut musi być traktowany tak jak usługi łączności elektronicznej, o których mowa w art. 2 lit. c dyrektywy ramowej. Usługi łączności elektronicznej to unijny odpowiednik polskiej usługi telekomunikacyjnej.