Policja ujęła 59 spośród nich i na początku września ośmiu przywódców oraz Kaplan zostali postawieni przed sądem doraźnym w Kobryniu.
Pomimo wniesienia przez prokuratora o dziewięć wyroków śmierci, sąd zasądził osiem kar dożywotniego pozbawienia wolności, a sprawę Reginy Kaplan przekazał sądowi okręgowemu. Przeciwko stosowaniu sądów doraźnych protestowali ówcześni intelektualiści, m.in. Antoni Słonimski, Zofia Nałkowska, Karol Irzykowski i Tadeusz Boy-Żeleński, natomiast wojewoda Kostek-Biernacki poskarżył się ministrowi sprawiedliwości, że brak wyroków śmierci spowoduje obniżenie autorytetu administracji państwowej.
Przesłuchania ujętych napastników pozwoliły jednak na rozpracowanie siatki komunistycznego podziemia na Polesiu i przejęcie kontroli nad większością aktywności KPZB w województwie, dzięki czemu w następnych latach nie dochodziło do zbrojnych wystąpień i aktów terroryzmu.
Przypisy
Kategoria:Województwo poleskie Kategoria:1933 w Polsce Kategoria:Protesty w II Rzeczypospolitej Kategoria:Ruch komunistyczny w II Rzeczypospolitej Kategoria:Historia ruchu robotniczego