Od 1795 mieszkała z bratem Williamem, najpierw w Racedown Lodge w Dorset, następnie w Alfoxton House w Somerset, a od 1799 w Grasmere w Dove Cottage. Nigdy nie wyszła za mąż. W 1829 ciężko zachorowała i przez resztę życia wymagała opieki. Uzależniła się od opium i laudanum. Zmarła w wieku osiemdziesięciu trzech lat, spędziwszy ostatnie dwadzieścia lat pod opieką Williama, a po jego śmierci - jego żony Mary Hutchinson. Zmarła w Rydal Mount.
Dzienniki Odegrała ważną rolę w życiu i twórczości Williama i jego przyjaciela poety Samuela Taylora Coleridge’a. Towarzyszyła im w wędrówkach, dzieliła głębokie umiłowanie Przyrody, sporządzała notatki, z których obaj poeci robili użytek w swych utworach.
Pisała dużo, przede wszystkim dzienniki (od 1798 do 1828), które się zachowały do naszych czasów. Zachowała się też jej korespondencja m.in. z poetą Samuelem Taylorem Coleridge’m, a także wiersze i opisy podróży.
Nie myślała o publikowaniu, ale raz była bliska wydania relacji z podróży z Williamem do Szkocji w 1803 roku, Wspomnienia z wycieczki po Szkocji. Wtedy nie znalazł się żaden wydawca;