155 Rezerwowa Dywizja Pancerna (niem. 155. Reserve-Panzer-Division) – niemiecka rezerwowa dywizja pancerna z okresu II wojny światowej. Jednostka stacjonowała kolejno w Ulm, Pradze, Stuttgarcie, Ludwigsburgu i we Francji.
Historia Dywizja powstała 26 sierpnia 1939 r. jako V Komendantura Oddziałów Zapasowych (Kommandeur der Ersatztruppen V) w Ulm. 9 maja 1939 r. przemianowano ją na 155 Dywizję Zapasową (Division Nr. 155). 12 maja 1942 dywizję kolejny raz zreorganizowano i przystosowano do nadzorowania jednostek szybkich tworząc 155 Zmechanizowaną Dywizję Zapasową (Division (motorisiert) Nr. 155)Lexikon-der-wehrmacht: Division Nr. 155.
5 kwietnia 1943 r. jednostkę przemianowano na 155 Zapasową Dywizję Pancerną i wysłano do północno-wschodniej Francji. 1 sierpnia 1943 r. przemianowano ją na 155 Rezerwową Dywizję Pancerną. Była to jednostka słaba, posiadała tylko ok. 60 czołgów PzKpfw III i IV, a najlepiej wyszkolonych żołnierzy przekazano wcześniej do jednostek liniowych. W maju 1944 r. dywizja została w całości wchłonięta przez 9 Dywizję Pancerną.
Dowódcy dywizji gen. por. Otto Tscherning od 26 sierpnia 1939, gen. por. Franz Landgraf od 1 maja 1942, gen. mjr Max Fremerey od 1 października 1942, gen. mjr Kurt von Jesser od 24 sierpnia 1943.