W XX wieku rozdział kościoła od państwa został określony w ustawie z 9 grudnia 1905 roku. Zasada ta jest również zawarta w preambule do konstytucji IV (1946) i V Republiki (1958). Wszystkie instytucje państwowe muszą zachować neutralność światopoglądową, państwo nie może oficjalnie uznać ani finansować żadnej religii. Religia jest uznawana za sprawę prywatną. Kościoły nie są finansowane przez państwo, istnieją przepisy, które regulują publiczne przejawy religii (np. bicie dzwonów czy procesje), zakazane jest umieszczanie znaków i symboli religijnych na budynkach publicznych.
Niemcy
Stany Zjednoczone W Stanach Zjednoczonych separacja państwa od Kościoła jest zagwarantowana w konstytucji przez pierwszą poprawkę, która stwierdza, że Kongres nie może wprowadzać żadnej religii (tzw. establishment clause) ani ograniczać wykonywania praktyk religijnych (tzw. free exercise clause). W momencie uchwalania tej poprawki nie była ona przez wszystkich interpretowana jako nakaz rozdziału państwa od kościoła. W 1947 roku w sprawie Everson v. Board of Education Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uznał jednak, że tzw. establishment clause oznacza konieczność separacji pomiędzy kościołem a państwem.