Gnębienie chrześcijaństwa w cesarstwie rzymskim trwało do czasów Dioklecjana. Następnie w wyniku aktu Konstantyna Wielkiego zostało ono równouprawnione z innymi religiamiJ. Wolski, Historia powszechna. Starożytność, wyd. 10, Warszawa 2002, s. 470-471., uzyskując osobowość prawnąM. Sczaniecki, Powszechna historia państwa i prawa, opr. K. Sójka-Zielińska, wyd. 9, Warszawa 2003, s. 36.. Stosunek władzy cesarskiej do religii nie uległ zmianie. Państwo dążyło do podporządkowania i uzależnienia chrześcijaństwaZ.J. Zdybicka, Człowiek i religia. Zarys filozofii religii, Lublin 1993, s. 424-425.. Jednak kościół dokonał nieznanego wcześniej rozróżnienia na przestrzeń świeckiej władzy państwa i przestrzeń religijnąZ.J. Zdybicka, Człowiek i religia. Zarys filozofii religii, Lublin 1993, s. 425..
Średniowiecze W okresie średniowiecza Tomasz z Akwinu odróżnił prawo ludzkie (lex humana) i prawo Boże (lex divina). Prawo ludzkie miało odzwierciedlać prawo Boże.