Evald Okas (ur. 28 listopada 1915 w Tallinnie, zm. 30 kwietnia 2011 tamże) – estoński malarz i grafik.
Życiorys W 1939 wystawił swoje pierwsze prace. W 1941 ukończył Wyższą Państwową Szkołę Malarską w Tallinie, podczas wojny ZSRR z Niemcami został zmobilizowany do Armii Radzieckiej i służył w kolektywie estońskich malarzy w Jarosławiu. W 1944 został wykładowcą, a w 1954 profesorem w Instytucie Artystycznym Estońskiej SRR w Tallinie. Jego twórczość charakteryzuje ostrość typizacji, dramat narracji i dynamika technik kompozycyjnych i fakturalnych. Jego kompozycje często były zmysłowe i teatralne, przedstawiał na nich sceny artystyczne z dziedziny teatru i muzyki, architektury, przemysłu i życia miejskiego. Wprowadził do estońskiej tradycji malarskiej i sztuki graficznej dojrzałe i zmysłowo-erotyczne traktowanie współczesnej kobiety; malował egzotyczne kobiety z dalekich krajów oraz otwarcie erotyczne kobiece akty. Wzbogacił tradycyjną kolorystykę malarstwa estońskiego tworząc śmiałe, sugestywne rozwiązania kolorystyczne. Jego ważniejsze dzieła to m.in. Płonący tygrys (1973), seria Przemysł łupkowy Estońskiej SRR (1959, akwatinta), W.I.