Horyzont prawdziwy jest obniżony względem horyzontu astronomicznego o kąt:gdzie R jest promieniem Ziemi, a h wysokością obserwatora.Odległość horyzontu prawdziwego od obserwatora można obliczyć, stosując (ścisłą) zależność:gdzie h to wysokość obserwatora, a R to promień Ziemi.Dla małych h, podstawiając za R promień Ziemi i przyjmując, że (2R+h) jest w przybliżeniu równe 2R, dostajemy przybliżony wzór:gdzie h jest wyrażone w metrach, a d w kilometrach. Promień Ziemi zależy od miejsca na geoidzie, wynosi średnio 6371,008 km, równikowy ma 6378,137 km a biegunowy 6356,752 km..
Wielkość obniżenia horyzontu prawdziwego dla przeciętnego obserwatora jest niewielka i wynosi od 2 do 3 minut łuku, jest więc trudna do zauważenia. Podczas lotu samolotem na trasie międzykontynentalnej obniżenie to sięga już 3 stopni. horyzont topograficzny – uwzględnia elementy topografii miejsca obserwacji. Ten rodzaj horyzontu zwykle nie jest już okręgiem.
Zobacz też
horyzont radiowy wertykał
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Astronomia sferyczna Kategoria:Nawigacja