Z kolei w rozszerzającym rozumieniu Wielkopolska dzieli się naBogumił Krygowski, Geografia fizyczna Niziny Wielkopolskiej, 1961.: Wielkopolska właściwa ziemia kaliska (stanowiąca też region etnograficzny Kaliskie) Pałuki Krajna (związana od czasów średniowiecza, niekiedy zaliczana do Pomorza Wschodniego) ziemia poznańska (stanowiąca też region etnograficzny Poznańskie) ziemia wschowska Biskupizna ziemia gorzowska / santocka
ziemia lubuska Kujawy z ziemią dobrzyńską ziemia łęczycko-sieradzka ziemia łęczycka ziemia sieradzka ziemia wieluńska
Bagnista pradolina rzeki Baryczy stanowiła pierwotnie granicę między Śląskiem a Wielkopolską.
Po ukształtowaniu się województw za Wielkopolskę uważany był obszar 2 województw: woj. poznańskiego i woj. kaliskiego (z którego w 1768 wydzielono jeszcze województwo gnieźnieńskie). Oba województwa podlegały władzy starosty generalnego Wielkopolski (łac. capitaneus Maioris Polonie generalis). Ponadto oba województwa odbywały wspólnie sejmiki ziemskie w Środzie Wielkopolskiej.
Pojęcia „Poznańskie” obecnie używa się przeważnie na określenie tych terenów Wielkopolski, które w okresie 1815–1918 były pod zaborem pruskim.