Tam młody Yul mieszkał do roku 1934, kiedy to cała rodzina, w obawie przed wybuchem wojny pomiędzy Japonią i Chinami, wyjechała do Paryża, gdzie przed wojną był maszynistą w teatrze Pitoëffów. Młody Yul zarabiał na życie grając na bałałajce i śpiewając w nocnych klubach. Przez krótki okres występował również w cyrku jako akrobata, ale na skutek kontuzji musiał zrezygnować z kariery.
Po zajęciu Francji przez Niemcy (1940) wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Początkowo ze względu na znajomość języka francuskiego pracował w Biurze Informacji Wojennej, czytając komunikaty wojenne transmitowane na terytorium okupowanej Francji. Jednocześnie studiował aktorstwo. Potem przez lata podróżował po kraju z trupą teatralną. W 1941 zadebiutował na Broadwayu w roli Fabiana w komedii Williama Shakespeare’a Wieczór Trzech Króli. Drogę do filmowej kariery otworzyły mu występy w spektaklach broadwayowskich: komedii Księżycowy winorośl (1943) jako Andre, musicalu Pieśń lutni (1946) jako Tsai–Yong i komedii muzycznej Dom słodki Homera (1976) na podstawie Odysei Homera w roli Odyseusza. Po raz pierwszy trafił na mały ekran w roli tytułowej w serialu Pan Jones i jego sąsiedzi (Mr. Jones and His Neighbors, 1944).